Émile Zola (ur. 2 kwietnia 1840 w Paryżu - zm. 29 września 1902 w Paryżu), francuski pisarz, główny przedstawiciel naturalizmu.
Podbudowę teoretyczną naturalizmu przedstawił w studium Powieść eksperymentalna (Le roman expérimental, 1880). Jego twórczość to 31 powieści, wiele nowel, dramatów oraz publicystyka.
Najważniejsze dzieło Zoli to 20-tomowy cykl Rougon-Macquartowie. Historia naturalna i społeczna rodziny za Drugiego Cesarstwa opublikowany w latach 1871-1893. Przedstawia ona rozległą panoramę francuskiego społeczeństwa i stanowi ważny dokument o tamtej epoce.
W roku 1898 Zola zaangażował się w obronę francuskiego oficera oskarżonego o zdradę - Alfreda Dreyfusa. Opublikował mianowicie na pierwszej stronie paryskiego dziennika L'Aurore artykuł J'accuse (Oskarżam!). Miał on formę listu otwartego do prezydenta Félixa Faure i zawierał ostrą krytykę francuskiego rządu. Zola zarzucał władzom antysemityzm i niezgodne z prawem skazanie i uwięzienie Dreyfusa. Jego książki zostały umieszczone na Indeksie ksiąg zakazanych.
Twórczość Zoli wywarła znaczący wpływ na wielu powieściopisarzy XX wieku w Europie i w Stanach Zjednoczonych.